Ik heb het afgelopen jaar vaak gedacht; ik geef het op. Alles waar ik aan begon mislukte. Ik begon in november 2017 met sporten, op een gegeven moment had ik het zo druk dat ik het wilde opgeven. De combinatie van een gezin, een man die veel werkt en een eigen bedrijf, zorgden ervoor dat ik de motivatie niet meer had om te sporten. Mijn trainer weigerde mij te laten stoppen dus zette ik door. Dat viel me zwaar, maar doordat ze mij er doorheen trok, zette ik door en vond de motivatie weer.

Begin 2019 besloot ik mijn bedrijf om te gooien, ik stopte met de recruitment en ging ondernemers coachen bij het krijgen van klanten. Oei, wat had ik dat onderschat. Ik stopte met alles en begon met de coaching, maar niet met het gewenste resultaat. In de zomervakantie besloot ik ermee te stoppen. Ik verdiende er te weinig geld mee en wist dat er in de recruitment een grote vraag was naar mijn talent voor het verbinden van werkgevers en werknemers. Zo gooide ik na de zomer het roer weer om. Boos, teleurgesteld en met schaamte, want het was mislukt. Ik heb de tijd genomen om dit te verwerken, maar ging wel weer vol voor de recruitment (voor de buitenwereld).

Al gauw zag ik in dat dit júist een hele goede (harde) leerschool was voor mij. Zomaar je oude schoenen weggooien voordat je nieuwe hebt, was iets wat ik ‘vroeger’ vaak deed, maar toen kwam het altijd goed. En dit keer niet. Ik besloot de coaching te laten rusten, om het later opnieuw op te pakken. Intuïtief wist ik dat uiteindelijk het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik was nog steeds overtuigt van mijn kwaliteiten. Opgeven is geen optie.

Ik raapte mezelf weer bij elkaar en zette de recruitment weer in de markt en ging er vol voor. Op social media liet ik mezelf weer zien als recruiter, ik ging naar netwerkbijeenkomsten en zo kwam ik weer in contact met nieuwe klanten. Wat een rust gaf het, dat ik binnen één maand alweer een nieuwe klant had en snel daarna volgden er meer. Ik besloot niet stil te vallen, maar in beweging te blijven.

Wat een pittige ontdekkingsreis is het (en is het nog steeds). Maar wel één waar ik ontzettend veel van geleerd heb. Daarom ben ik extra trots op mezelf dat ik heb doorgezet. Ik heb niet opgegeven. Doordat niet altijd alles gelijk slaagt waaraan je begint, wil niet zeggen dat je ermee moet stoppen. Door in beweging te blijven, vormt het zich uiteindeljk vanzelf.

Ik voel het als mijn missie om iedere ambitieuze moeder te helpen om haar bedrijf een kickstart te geven. Geen tijd te verspillen aan bijzaken, want je tijd is kostbaar.